Wypalenie lekarzy na porodówkach: ostrzeżenie brytyjskiego regulatora

Brytyjska Rada Lekarska (GMC) ostrzega, że lekarze specjalizujący się w położnictwie i ginekologii znacznie częściej niż koledzy z innych dziedzin zgłaszają wypalenie zawodowe i brak snu. Według regulatora może to mieć „krytyczny wpływ” na pacjentki, bo część lekarzy waha się, czy zgłaszać wątpliwości przełożonym.
Co pokazało badanie
GMC przeanalizowała wyniki krajowej ankiety wśród lekarzy w trakcie specjalizacji. W 2026 roku wypełniło ją 68% uprawnionych, czyli prawie 52 tysiące osób. Badani to w pełni wykwalifikowani lekarze, którzy wciąż się szkolą, w tym rezydenci wyższych lat. Wyniki dla położnictwa i ginekologii wypadły wyraźnie gorzej niż średnia:
- prawie co trzeci lekarz odczuwał opory przed zwróceniem się do starszego kolegi w sprawie pacjentki, w całej grupie badanych był to co piąty,
- umiarkowane lub wysokie ryzyko wypalenia dotyczyło 70% z nich, a we wszystkich specjalizacjach łącznie 61%,
- co trzeci regularnie cierpiał na niedobór snu, wobec co piątego w pozostałych dziedzinach.
Ankieta pokazała też jeden pozytywny wątek: młodzi lekarze z tej specjalności lepiej niż przeciętnie oceniali wiedzę o tym, jak zgłaszać incydenty i sytuacje zagrożenia bezpieczeństwa pacjentów.
„Kultura i przywództwo”
Szef GMC Charlie Massey podkreśla, że gdy w opiece zdrowotnej coś idzie nie tak, bardzo często przyczyną są błędy w kulturze organizacyjnej i zarządzaniu. W rozmowie z BBC zaznaczył, że personel musi czuć się wysłuchany i wspierany.
Autor bestsellerowych wspomnień „This is going to hurt”, Adam Kay, który porzucił medycynę w 2010 roku po traumatycznym porodzie, nazywa raport „przygnębiającą lekturą”. Kay opisuje, że po przypadku martwo urodzonego dziecka nie otrzymał wsparcia: nie zaproponowano mu omówienia zdarzenia, wolnego ani pomocy psychologa. Jego zdaniem od 16 lat niewiele się zmieniło, a głównym problemem jest dziś obok kultury pracy niedobór personelu. Kay twierdzi, że trudno znaleźć lekarza z tej specjalności bez planu B, czyli pracy na część etatu, wyjazdu za granicę lub przejścia do przemysłu farmaceutycznego.
Z drugiej strony dr Miriam Broughton, 27-letnia lekarka w drugim roku szkolenia, mówi, że nie zamieniłaby swojej pracy na żadną inną. Jako największe wyzwanie wskazuje liczbę zadań naraz: jednocześnie mogą czekać porody, pacjentka zgłaszająca brak ruchów dziecka i wezwanie z izby przyjęć do krwawiącej kobiety z poronieniem, a lekarz bywa jeden. Dr Kat Barton z komitetu młodych lekarzy Królewskiego Kolegium Położników i Ginekologów dodaje, że wielu z nich czuje się bliskich wypalenia, a pacjentki odczuwają skutki tej sytuacji. Domaga się inwestycji w bezpieczne obsady kadrowe.
Odpowiedź rządu
Brytyjskie Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej przypomina, że każdy szpital NHS musi mieć już rzecznika ds. zgłaszania nieprawidłowości (Freedom to Speak Up Guardian) oraz wewnętrzne ścieżki zgłaszania problemów. Resort podaje też, że w NHS pracuje rekordowa liczba położnych, w ostatnim roku przybyło ponad 600. Minister zdrowia ma osobiście przewodniczyć grupie zadaniowej ds. opieki położniczej i noworodkowej.
Co z tego wynika dla czytelnika w Polsce
Raport dotyczy brytyjskiej służby zdrowia i nie pozwala wyciągać wprost wniosków o polskich szpitalach. Nie mamy tu porównywalnych danych z Polski ani z innych państw UE, więc nie należy zakładać, że skala problemu jest taka sama. Warto jednak zauważyć, że mechanizm opisany przez regulatora ma charakter ogólny: przemęczony, niedoświadczony i niewysłuchany personel jest ryzykiem dla bezpieczeństwa pacjentów w każdym systemie ochrony zdrowia.
W praktyce dla pacjentek nie oznacza to powodu do paniki, tylko sygnał, jakie czynniki wpływają na jakość opieki okołoporodowej: obsada oddziału, warunki pracy lekarzy i położnych oraz możliwość zgłaszania wątpliwości bez obawy przed konsekwencjami. To także argument w dyskusji o tym, jak chronić zarówno chorych, jak i osoby, które się nimi zajmują.
Źródło: BBC News – „Junior doctor burnout putting maternity patients at risk, says regulator”








